Intenty zamiast transakcji: prywatne mempoole i solverzy na L2 – cichy przewrót w płatnościach stablecoinami i handlu DeFi

Czy intenty i prywatne mempoole zakończą epokę sandwichy i poślizgów cenowych w DeFi? Gdy płatności stablecoinami na sieciach L2 stają się standardem, walka o uczciwy dostęp do płynności przesuwa się z pul DEX-ów do niewidzialnych warstw: orderflow auctions, prywatnych mempooli i solverów. Ten artykuł pokazuje praktycznie – bez marketingu – gdzie dziś naprawdę znika Twój spread i jak odzyskać go z korzyścią dla użytkownika oraz biznesu.

Co to są „intenty” i dlaczego zastępują surowe transakcje?

W modelu transakcyjnym użytkownik sam projektuje ścieżkę wykonania (np. konkretny swap na DEX). Intent opisuje cel (np. „sprzedaj X za Y do ceny Z lub lepiej, przed czasem T”), a wybór ścieżki deleguje do podmiotów zwanych solverami. Zamiast ścigać się w publicznym mempoolu, solverzy rywalizują o to, kto najlepiej zaspokoi cel użytkownika – często w ramach aukcji przepływu zleceń (OFA).

Kluczowe elementy ekosystemu intentów

• Intent – deklaracja warunków wyniku (limity ceny, deadliny, tolerancja poślizgu, źródła płynności dozwolone/zakazane).
• Solver – podmiot składający ofertę realizacji (agreguje DEX-y, RFQ, off-chain netting, cross-asset routing, backrun z arbitrażem).
• Aukcja – mechanizm wyboru najlepszej oferty (cena końcowa, rebaty, gwarancja wykonania, zabezpieczenia).
• Rozliczenie – on-chain settlement, często z ochroną przed MEV (prywatny mempool, szyfrowanie progowe, wsady).

Prywatne mempoole: warstwa, o której rzadko pisze się w poradnikach

Prywatny mempool (relay/„protected tx”) to kanał, w którym zamówienia nie są ujawniane publicznie przed włączeniem do bloku. Zmniejsza to możliwość sandwichingu i front‑runnigu, a w handlu intencyjnym – ogranicza wycieki informacji do konkurencyjnych solverów.

Trzy topologie przepływu zleceń

• Publiczny mempool → DEX: najniższa prywatność, najwyższe ryzyko MEV; dobra kompatybilność, słaba jakość wykonania przy dużych wolumenach.
• Pół-prywatny: wysyłka przez relay z gwarancją bezpośredniego włączenia; kompromis między dostępnością a ochroną.
• Intenty + aukcje + szyfrowanie: solverzy licytują poza publicznym mempoolem; deklasuje klasyczny model przy wrażliwym flow (stablecoiny, whale swaps, treasury ops).

Na L2 (np. rollupy) dodatkowo liczy się „gdzie” lądują dane: po EIP‑4844 część operacji trafia do blobów, co obniża koszty wsadowania wymian i wypłat. To sprzyja intencjom, bo solverzy mogą hurtowo rozliczać wiele celów w jednym wsadzie z niższym kosztem danych.

Stablecoiny na L2 + ERC‑4337: płatności bez gazu i… nowe wektory ryzyka

Smart‑accounty (ERC‑4337) pozwalają na sponsorowanie gazu przez paymasterów. W połączeniu z intentami dostajemy UX zbliżony do Web2: użytkownik zatwierdza opłatę stablecoinem, a gaz pokrywa sklep lub integrator. To wygodne, ale wprowadza nieoczywiste ryzyka:

• Refund‑drain: źle zaprojektowane zasady zwrotów mogą pozwolić atakującemu na „mielenie” transakcji i drenowanie depozytu paymastera poprzez mikrozlecenia.
• DoS paymastera: opróżnienie puli gazu w szczycie (np. przez boty) blokuje legalny ruch i psuje SLA sklepu.
• Niespójność cen: solver może rozliczyć zlecenie w innym oknie czasowym niż zakładał merchant (różne L2 mają różne opóźnienia i polityki kolejności).
• Zgodność: w UE (MiCA) emisja i użycie niektórych stablecoinów ma dodatkowe wymogi. Sponsorowanie gazu przez podmiot komercyjny bywa kwalifikowane jako usługa, co wymaga procedur AML/KYC u integratora.

Jakie narzędzia realnie ograniczają MEV w stablecoinach i DeFi?

Rozwiązanie	Mechanizm	Co chroni najlepiej	Ryzyka/Minusy	Najlepsze zastosowanie
Intenty z aukcją (np. batch auctions)	Solverzy konkurują ofertą; często wsadowe rozliczenie	Poślizg, sandwich, przepłacanie gazu	Zależność od jakości solverów; konieczna kontrola nad rebata mi	Większe swapy, treasury, płatności merchantów
RFQ/Off‑chain quotes	Wycena off‑chain, on‑chain tylko settlement	Jawność oferty do czasu wykonania	Wymaga zaufania do market makerów/limitów SLA	Stałe pary (np. USDC/USDT), szybkie płatności
Prywatne mempoole/relaye	Brak publikacji transakcji przed włączeniem do bloku	Front‑run, kopiowanie strategii	Nie każdy relay obejmuje wszystkie budowle/sekencerów	Wrażliwe zlecenia, duże size’y
Szyfrowane mempoole (np. threshold encryption)	Szyfrowanie transakcji do czasu finalizacji bloku	Ujawnianie intencji i ścieżek routingu	Opóźnienie i złożoność; wymagania co do sieci validatorów	Aukcje wsadowe, handel intencyjny

Studium przypadku (symulacja): Sklep na L2 z płatnościami USDC i ochroną intencyjną

• Sektor: Sprzedaż gier cyfrowych; średnia płatność 38 USDC
• Architektura: Smart‑konty ERC‑4337 + paymaster sponsoru jący gaz + integracja z intencyjnym agregatorem + prywatny relay
• Okres testu: 30 dni, 12 000 transakcji (symulacja A/B)

Wyniki:

• Poślizg mediany: spadek z 28 bps do 7 bps (–75%)
• Odsetek nieudanych płatności: 1,9% → 0,6% (–68%) dzięki wsadowi i retry bez ujawniania ścieżki
• Koszt gazu po stronie merchanta: –22% dzięki wsadowaniu w blobach i inteligentnym oknom czasu
• Zwroty/reklamacje związane z ceną: –41%

Uwaga: to symulacja na danych rynkowych i profilach płynności z okresu testowego; wyniki w produkcji mogą się różnić zależnie od zmienności i dostępnych solverów.

DIY: Jak wdrożyć intenty i prywatny orderflow w Twoim projekcie (Start‑up’y & Projekty)

Pro / Contra w skrócie

Aspekt	Pro	Contra
Jakość wykonania	Niższy poślizg, mniej sandwichy	Zależność od jakości solverów i aukcji
UX płatności	Gasless przez paymastera, mniej nieudanych tx	Budżety i ryzyka sponsorowania gazu
K koszty	Wsady + blobsy obniżają opłaty	Złożoność integracji i observability
Prywatność	Mniej wycieków strategii i intencji	Wymaga zaufanych relayów lub szyfrowania
Zgodność	Lepsza kontrola przepływu, listy dozwolonych źródeł	Procedury AML/KYC u integratorów płatności

Regulacje & Prawo: o czym pamiętać przy stablecoinach i orderflow

• MiCA (UE): różnicuje typy stablecoinów i obowiązki emitentów; integratorzy płatności powinni przeglądać licencje i polityki emisji używanych tokenów.
• Dane i prywatność: prywatne mempoole zmniejszają publiczną ekspozycję, ale nie zwalniają z ochrony danych osobowych (logi, adresy, meta dane zamówień).
• Rebates i opłaty: konstrukcje rabatów solverów mogą podlegać lokalnym regulacjom dot. zachęt finansowych – warto skonsultować z doradcą.

Narzędzia & Kalkulatory: co mierzyć co tydzień

• Realized Slippage (bps) vs źródło płynności.
• Effective Cost = (poślizg + opłata + gaz sponsorowany)/notional.
• Fill Quality: odsetek wypełnień najlepszą ofertą w aukcji.
• Paymaster Health: zużycie budżetu, refund ratio, anomalie.
• Relay Coverage: udział transakcji przez prywatny kanał i ich failover.

Przyszłość: shared sequencery, szyfrowanie i multichainowe intenty

• Shared sequencery dla L2: spójniejsze zamykanie okien cenowych między rollupami, mniej „przetarć” na mostach.
• Szyfrowane mempoole w produkcji: threshold decryption zmniejszy wycieki informacji bez zaufanych pośredników.
• Multichainowe intenty: solverzy będą rozliczać mosty, swapy i płatności w jednym kroku z gwarancją wyniku, zamiast kaskady tx.
• Smart‑account‑native płatności: szerokie użycie kluczy sesyjnych i polityk wydatków w portfelach konsumenckich.

Wnioski dla praktyków

Jeśli obsługujesz płatności stablecoinami lub prowadzisz strategię na DEX-ach, zamień publiczny mempool na intenty + prywatny orderflow. Zacznij od małej puli użytkowników, mierz bps efektu i dopiero potem skaluj sponsorship gazu. Dobrze ustawione limity, whitelisty płynności i obserwowalność przyniosą więcej niż kolejny airdrop.

CTA: Zbuduj pilota: 2 tygodnie, 1 L2, intenty + prywatny relay + paymaster z twardymi limitami. Oceń różnicę w poślizgu i kosztach – użytkownicy zauważą ją szybciej niż Ty.